dzwigienki

DŹ w i gn iki śrubowe są stosowane do robót torowych, do podnoszenia konstrukcji maszynowych i mostowych oraz do poziomego prze— suwania ciężkich elementów. Dźwignik Śrubowy (rys. 11-8) podnosi ciężar głowicą 4, która jest unoszona Śrubą 2, wysuwającą się z kadłuba 1 dzięki dźwigni zakończonej mechanizmem zapadkowym 3 (grzechotką). Podstawa dźwignika 5 jest przy— twierdzona do ramy 7, w której jest osadzona śruba 6 przesuwu poziomego. Dźwigniki śrubowe mają udźwig 30 do 200 kN (3000 do 20 000 kG) przy wysokości podnoszenia 200 do 350 mm i masą własną 18 do 60 kg. Continue reading „dzwigienki”

Dzwigniki DHT-5 i DHTK-5 maja

Dźwigniki DHT-5 i DHTK-5 mają korzystniejsze parametry techniczne niż dźwigniki MADRO (udźwig po 50 kN, wysokość podnoszenia 250 lub 300 mm, masa własna 23 albo 29,5 kg), ale ze względu na dużą wysokość oraz małą stateczność są niechętnie stosowane przy robotach torowych. Ponadto wymagają usunięcia z toru przed nadjeżdżającym pociągiem. 6. Giętarki szyn i iglic Do gięcia oraz prostowania szyn i iglic zwrotnicowych mogą być stosowane mechaniczne lub hydrauliczne giętarki szyn. Mechaniczne giętarki szyn typu GSR-800 (rys. Continue reading „Dzwigniki DHT-5 i DHTK-5 maja”

Za podstawe do sporzadzenia krzywych a do f sluza rysunki przekrojów podluznych drogi

Za podstawę do sporządzenia krzywych a do f służą rysunki przekrojów podłużnych drogi. Krzywa planu sytuacyjnego trasy drogi. Krzywa ta jest zbudowana przez wykreślenie planu sytuacyjnego drogi o dowolnej osi poziomej, w stosunku, do której mierzymy następnie kąty pochylenia poszczególnych kierunków. Najlepiej w tym przypadku, jako oś poziomą stosować prostą powietrzną, łączącą początek i koniec trasy drogowej. Krzywa przekroju podłużnego jest zbudowana w sposób normalny, jak to jest przyjęte dla przekroju podłużnego, lecz podana jest tylko oś bez szczegółów. Continue reading „Za podstawe do sporzadzenia krzywych a do f sluza rysunki przekrojów podluznych drogi”

Konstrukcja taczki

Konstrukcja, taczki . Na ręce robotnika przenosi się ciężar o wielkości gdzie: P=G p – obciążenie przenoszone przez mięśnie rąk robotnika, G – całkowity ciężar taczki wraz z ładunkiem, pozioma odległość między osią kółka taczki i rękami robotnika, a – odległość od osi kółka taczki do środka ciężkości taczki z ładunkiem. Z analizy WIZIOTU wynika, że najmniejszy ciężar będzie przenosił się na ręce robotnika, jeżeli odległość a będzie maleć do zera, a największy – jeśli wielkość a będzie zbliżać się do wielkości l. Przy a = l teoretycznie cały ciężar przenosi się na ręce robotnika i wtedy przewożenie zamieni się w przenoszenie. Dlatego też przy konstruowaniu taczki należy się starać, aby środek ciężkości był bliski osi kółka. Continue reading „Konstrukcja taczki”