Klucze zakretarki sa wymienne, dobierane

Klucze zakrętarki są wymienne, dobierane do śrub stopowych lub do wkrętów. Moment obrotowy przenoszony na klucz za pośrednictwem sprzęgła kłowego można regulować przez dokręcanie nakrętki 5, zwiększającej napięcie sprężyny dociskowej wielotarczowego sprzęgła ciernego.
Zakrętarka typu ZEP-I,5A nie jest przystosowana do jazdy po szynie, jest przenośna, a do obsługi wymaga zatrudnienia dwóch robotników. Zakrętarka typu ZE-1,5D (rys. 11-23) jest odmianą zakrętarki spal-ino— wej typu ZS-6A. Składa się z napędowego silnika elektrycznego 1 , sprzęgła e, rury łączącej 3, skrzyni przekładniowej 5, wrzeciona II, klucza 12 i wózka jezdnego z dwuobrzeżowymi rolkami jezdnymi 14. Continue reading „Klucze zakretarki sa wymienne, dobierane”

Obrano umieszczenie oka obserwatora w osi lewego pobocza drogi na wysokosci 1,60 m nad droga

Obrano umieszczenie oka obserwatora w osi lewego pobocza drogi na wysokości 1,60 m nad drogą. Punkt tak otrzymany (oko obserwatora) połączono: a) w przekroju podłużnym z najbardziej wystającym wysokościowo punktem drogi oraz z punktem na pierwszej setce (hm) drogi b) w planie sytuacyjnym z najbardziej wysuniętym punktem wypukłości drogi w planie sytuacyjnym i z punktem pierwszej setki (hm) na planie sytuacyjnym. Tak wyznaczone promienie skrajne odcinają granice widoczności obrazu: dla przekroju podłużnego w odległości 800 m od oka obserwatora (4 X 200 = = 800), a dla planu sytuacyjnego w odległości 4000 m od oka obserwatora (20 X 200 = 4000). Na przekroju podłużnym i planie sytuacyjnym, zbudowanych na wkładce 1 w podanych skalach, oznaczamy poszczególne punkty wysokości i odpowiadające im punkty szerokości (przez liczbowe oznaczenie punktów). Łącząc oko obserwatora w planie sytuacyjnym i przekroju podłużnym z poszczególnymi punktami i przeciągając o dpowiednie promienie do przecięcia się z płaszczyzną obrazu, na prostej, która tę płaszczyznę oznacza, odetniemy poszczególne punkty przecięcia się, oznaczając je tymi samymi numerami. Continue reading „Obrano umieszczenie oka obserwatora w osi lewego pobocza drogi na wysokosci 1,60 m nad droga”

Na wkladce 1 obraz perspektywiczny wskazuje, miedzy innymi, na niewlasciwosc zaprojektowania odcinka drogi w spadku ku mostowi najpierw malym, nastepnie znacznym

Na wkładce 1 obraz perspektywiczny wskazuje, między innymi, na niewłaściwość zaprojektowania odcinka drogi w spadku ku mostowi najpierw małym, następnie znacznym. Jak widać z perspektywicznego obrazu, tego rodzaju rozwiązanie powoduje na pewnej przestrzeni złą widoczność na drodze. Oczywiście, widoczność ta powinna być dodatkowo sprawdzona na umieszczenie odległości widoczności, jednak właśnie rysunek perspektywiczny umożliwia ocenę samego rozwiązania oraz poczynienie odpowiednich poprawek w planie i przekroju podłużnym. Na wkładce 2 podano trzy obrazy perspektywiczne dla tego samego odcinka drogi, skonstruowane dla ustawienia się obserwatora kolejno co 100 m na trasie. W ten sposób na obrazach perspektywicznych mamy kolejno widok trasy drogi na przestrzeni poruszania się pojazdu równej 300 m. Continue reading „Na wkladce 1 obraz perspektywiczny wskazuje, miedzy innymi, na niewlasciwosc zaprojektowania odcinka drogi w spadku ku mostowi najpierw malym, nastepnie znacznym”

Za podstawe do sporzadzenia krzywych a do f sluza rysunki przekrojów podluznych drogi

Za podstawę do sporządzenia krzywych a do f służą rysunki przekrojów podłużnych drogi. Krzywa planu sytuacyjnego trasy drogi. Krzywa ta jest zbudowana przez wykreślenie planu sytuacyjnego drogi o dowolnej osi poziomej, w stosunku, do której mierzymy następnie kąty pochylenia poszczególnych kierunków. Najlepiej w tym przypadku, jako oś poziomą stosować prostą powietrzną, łączącą początek i koniec trasy drogowej. Krzywa przekroju podłużnego jest zbudowana w sposób normalny, jak to jest przyjęte dla przekroju podłużnego, lecz podana jest tylko oś bez szczegółów. Continue reading „Za podstawe do sporzadzenia krzywych a do f sluza rysunki przekrojów podluznych drogi”